Judith Hall werkt bij het ministerie van Economische Zaken en Klimaat, waar ze zich onder meer inzet voor het terugdringen van regeldruk voor ondernemers. Na het afronden van de ‘Postacademische opleiding tot Gedragsveranderaar’ merkte ze dat de soms ingewikkelde beleidswereld waarin zij opereert om een andere aanpak vroeg. Dus besloot ze de vervolgopleiding ‘Complexe Transities’ te volgen.
Kun je vertellen wat jouw werk bij het ministerie van Economische Zaken en Klimaat inhoudt?
Ik houd me bezig met het terugdringen van de zogeheten regeldruk voor ondernemers. Daaronder verstaan we de tijd, het geld en de moeite die het ondernemers kost om te voldoen aan alle wet- en regelgeving. Denk aan thema’s als duurzaamheid of gezond en veilig werken. Samen met andere ministeries kijk ik hoe we beleidsdoelstellingen kunnen behalen op een manier die voor ondernemers werkbaarder is.
Je volgde eerst de basisopleiding tot gedragsveranderaar. Vanwaar dat je daarna deze verdiepende opleiding wilde volgen?
Hoewel ik veel aan de postacademische opleiding had, merkte ik dat die methode erg situationeel is: één doelgroep en één specifiek doelgedrag. In een beleidsomgeving is de realiteit echter veel stugger. Je hebt te maken met politieke dynamiek, talloze stakeholders en collega’s met andere belangen.
Ik liep tegen muren op omdat ik vraagstukken in gesprekken te klein moest maken, terwijl de buitenwereld juist steeds complexer werd. In de opleiding ‘Complexe Transities’ worden die haken en ogen juist geadresseerd.
In de eerste opleiding leerde ik over een nieuw ‘paneel aan knoppen’ waar je aan kunt draaien om gedrag te beïnvloeden. Maar in mijn werk voelde het alsof ik dat hele paneel alleen mocht gebruiken voor een klein onderdeel van een veel groter vraagstuk. Dat was zonde.
De overstap naar complexe transities leerde me om een niveau abstracter te denken. In plaats van te focussen op één handeling, kijk je naar de onderliggende mindsets van verschillende groepen tegelijkertijd. Het maakt het totaalplaatje hanteerbaar zonder de rest van de context te negeren.
Welke eye-openers uit de opleiding kun je nu al toepassen in je werk?
Een heel belangrijk inzicht voor mij was de rol van de ‘formele architectuur’ binnen het ACDR+ model. Dat gaat over hoe een organisatie is ingericht, inclusief KPI’s en beslisstructuren.
In mijn casus rondom regeldruk zag ik dat bij het maken van beleid vanwege politieke wensen en snelheid vaak wordt voorgesorteerd in een bepaalde richting, in plaats van dat alle mogelijke oplossingen worden verkend. Dat belemmert ambtenaren om nieuwe en minder belastende wegen te onderzoeken; ze grijpen dan eerder terug op bekende oplossingen, zoals regelingen en wetgeving. Nu ik dit scherp heb, kan ik beter bepalen waar ik binnen de organisatie wél invloed op heb. En hoe we gegeven die vaste structuren toch stappen kunnen zetten.
Hoe helpt deze nieuwe kennis jou in het gesprek met je opdrachtgevers en collega’s?
Het geeft me de handvatten om te laten zien dat we niet op zoek zijn naar een ‘quick fix’, maar dat we het hele speelveld in beeld hebben. Ik kan nu beargumenteren waarom we aan verschillende doelgroepen en mindsets moeten werken om echt iets te veranderen. Het geeft rust en overzicht: we negeren de complexiteit niet meer, maar we prioriteren op basis van wetenschappelijke inzichten.
Hoe heb je de lessen zelf ervaren?
Heel positief. De manier van presenteren en de onderlinge wisselwerking tussen de docenten is ontzettend sterk. Er is altijd ruimte voor zijpaden en spontane praktijkvragen uit de groep, maar op een manier die zo soepel verloopt dat je je bijna afvraagt of ze het van tevoren hebben ingestudeerd.
Ook de locatie op een landgoed in de natuur droeg voor mij echt bij aan de leerervaring. Het is fijn om even weg te zijn uit de kantooromgeving om echt de diepte in te kunnen gaan.
Meer weten over de Postacademische opleiding tot Gedragsveranderaar? Lees hier meer en vraag de brochure aan.
